Po wydostaniu się z niewoli brał udział w kolejnych bitwach: pod Beresteczkiem (1651) i pod Batohem (1652), w których się odznaczył. Niedługo potem musiał zakończyć karierę wojskową. Poseł sejmiku wiszeńskiego nas sejm 1652 (I) i 1655 rokuStefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 336..
Był cenionym dyplomatą, posłem do Stambułu. Dzięki jego działaniom na tym polu Polacy otrzymali w 1654 roku pomoc od sułtana w charakterze wojsk tatarskich, które wspierały Polskę w walkach z Kozakami i RosjąLudwik Kubala, Wojna moskiewska R. 1654-1655 rozdział 4 Dwa poselstwa w r. 1654..
W imieniu województw wschodnich podpisał akt poddania się Szwecji (1655). Był członkiem konfederacji tyszowieckiej 1655 rokuAdam Kersten, Z badań nad konfederacją tyszowiecką, w: „Rocznik Lubelski”, t. I, Lublin 1958, s. 115.. W 1667 roku był członkiem Trybunału Skarbowego KoronnegoVolumina Legum. T. IV. Petersburg, 1860, s. 432..
Do jego zasług należy także odbudowa klasztoru reformatów we Lwowie, którą sfinansował. Pokrył też koszty budowy nowych budynków sakralnych tego zakonu w dwóch miastach – Lublinie i Kazimierzu Dolnym.
Przypisy
Bibliografia Wielka historia Polski. T. XI : A-J. Kraków : Wydawnictwo Pinnex, s. 53.