Bitwa pod Bulair – bitwa stoczona 26 stycznia 1913 roku w trakcie trwania I wojny bałkańskiej pomiędzy bułgarską 7 Rilską Dywizją Piechoty pod dowództwem generała Georgiego Todorowa a osmańską 27 Dywizją Piechoty. Bitwa zakończyła się bułgarskim zwycięstwem.
Przed bitwą Silnie umocniona turecka forteca Edirne była blokowana od początku wojny przez armie bułgarskie. W połowie stycznia 1913 tureckie wyższe dowództwo postanowiło przygotować się do przełamania blokady.
Bitwa O świcie 26 stycznia pod osłoną mgły turecka 27 Dywizja przedostała się niespodziewanie pod pozycje bułgarskie. Bułgarzy odkryli atak zaledwie kilkadziesiąt metrów od swoich pozycji. O godzinie 7 turecka artyleria rozpoczęła ostrzał, Bułgarzy odpowiedzieli również ostrzałem artyleryjskim. W tym samym czasie żołnierze 13 pułku piechoty spowolnili działanie tureckie, przez co ich działania straciły na efektywności.
Od godziny 8:00 działania 27 DP koncentrowały się na linii wokół Morza Marmara. Póki Turcy posiadali przewagę liczebną, odnosili pewne sukcesy na lewej flance sił bułgarskich. Widząc zaistniałą sytuację dowódca bułgarski zdecydował o przeprowadzenie kontrataku, co pozwoliło ponownie zepchnąć Turków na swoje pozycje.