W latach 1964–1965 kierował walońskim oddziałem CVP-PSC.

Od lipca 1965 do marca 1966 pełnił funkcję premiera; ustąpił wobec niemożności przeforsowania w parlamencie zmian w konstytucji. Następnie do stycznia 1973 był ministrem spraw zagranicznych w rządzie Paula Vanden Boeynantsa i w dwóch gabinetach Gastona Eyskensa. W 1971 został dokooptowany w skład Senatu, w którym zasiadał do 1977. Od października 1973 do czerwca 1977 stał na czele wyższej izby federalnego parlamentu. W latach 1974–1977 był członkiem tymczasowej rady regionalnej Regionu Stołecznego Brukseli. W późniejszych latach działał w samorządzie lokalnym jako radny Uccle (1977–1982) i Woluwe-Saint-Pierre (1983–1984).

Życie prywatne Był żonaty z Marie-Claire Van Gehuchten, miał sześcioro dzieci.

Odznaczenia i wyróżnienia W 1973 otrzymał tytuł ministra stanu. W 1991 król Baldwin I nadał mu tytuł hrabiowski. Odznaczony m.in. Orderem Leopolda I klasy oraz Orderem Leopolda II II klasy.

Przypisy