mały|Liderzy BChD. Pierwszy z lewej ks. Adam Stankiewicz
Adam Stankiewicz, biał. Адам Станкевіч (ur. 6 stycznia 1892 we wsi Orlenięta, zm. 4 grudnia 1949 w łagrze koło Tajszetu w obwodzie irkuckim w ZSRR) – duchowny katolicki białoruskiego pochodzenia, białoruski wydawca, pisarz, publicysta i działacz narodowo-religijny.
Życiorys W latach 1902–1908 uczył się w szkołach miejskich w Borunach, Holszanach i Oszmianie. Związał się z białoruskim ruchem kulturalno-narodowym skupionym wokół pisma „Наша Ніва”. W 1914 r. ukończył katolickie seminarium duchowne w Wilnie. Służbę duszpasterską rozpoczął w kościele w Dziśnie. Do 1917 r. studiował prawo w katolickiej akademii duchownej w Petersburgu. W tym czasie został przewodniczącym studenckiego kółka białoruskiego. Był autorem licznych artykułów w pismach „Наша Ніва”, „Дзянніца”, „Светач”, „Крыніца”. Walczył o możliwość wygłaszania kazań po białorusku. Na początku 1917 r. związał się z białoruskim ruchem chrześcijańsko-demokratycznym. W maju tego roku brał udział w zjeździe białoruskich duchownych katolickich w Mińsku. Wygłosił referat o białoruskim ruchu narodowym i powiązaniach z kościołem katolickim na obszarze Białoruskiej SRR. Zaczął wydawać pismo „Беларуская крыніца”, w którym były drukowane jego utwory. Po odrodzeniu państwa polskiego 1918 r., wyjechał do Drohiczyna.