Arystoteles pisze w Retoryce:
Arystoteles opisuje w Retoryce entymematy łącznie z topiką, gdyż jako przemilczenie przesłanek powszechnie znanych i oczywistych, entymemat odwołuje się do wiedzy obiegowej, i jako taki jest czymś zbliżonym do toposu. Nie jest wprawdzie tożsamy z toposem, ale jest narzędziem, dzięki któremu tworząc myślowe skróty na mocy opinio communis można generować toposy.
Na gruncie wyłożonej w Topikach klasyfikacji sylogizmów entymemat nie jest ani sylogizmem właściwym, ani sylogizmem dialektycznym, ani sylogizmem erystycznym – może natomiast wystąpić jako część lub całość każdego z tych sylogizmów.
Entymemat nie jest w retoryce dowodem rzetelnym. Jerzy Ziomek porównuje entymemat do exemplum pisząc, że ma on się tak do dedukcji, jak exemplum do indukcji. Może być silnym argumentem, gdyż ma zaletę zwięzłości, ponadto chwiejne prawdopodobieństwo cechuje się często dużą siłą perswazyjną.
Bibliografia Zygmunt Ziembiński, Logika praktyczna, Warszawa 1990 Jerzy Ziomek, Retoryka opisowa, Wrocław 2000
Kategoria:Rozumowanie Kategoria:Retoryka