Krótko po otwarciu rozpoczęto budowę kolejnych odcinków. We wrześniu oddano do eksploatacji tory do Dworca Głównego o długości 3 km. W styczniu 1896 tramwaje przewiozły pasażerów na kolejnych kilku nowych odcinkach. W tym samym czasie ostatecznie zamknięto komunikację omnibusową. Niedługo po otwarciu dotychczasowy właściciel, firma Lindberg und Ganz (Lindheim i spółka) został wykupiony przez węgierskie przedsiębiorstwo Részvénytársaság villamos és közlekedési vállalatok számára (Związek Przedsiębiorstw Tramwajowych i Komunikacyjnych). W pierwszym dziesięcioleciu XX wieku wprowadzono literowe oznaczenia linii, a także zakupiono nowe wagony typu Ganz.
Okres międzywojenny Po utworzeniu Czechosłowacji sieć przeszła gruntowną modernizację. Pozsonyi villamossagi reszvénytársaság przekształciło się w spółkę Bratislavská elektrická účastinárska spoločnosť (BEÚS). Pojawiła się taryfa strefowa, regulowana przez miasto. Rozważano przekucie sieci na rozstaw 1435 mm, lecz brak pieniędzy oraz sprzeciw mieszkańców spowodowały anulowanie tego planu. Pod koniec lat 20. pojawiła się konkurencja w postaci pierwszych autobusów.