Stanisław Sokołowski herbu Gozdawa, inna forma nazwiska: Socolovius (ur. 31 marca lub 7/8 kwietnia 1537 w Krakowie, zm. w 1593 tamże) – polski ksiądz, kaznodzieja, pisarz teologiczny, profesor Akademii Krakowskiej.
Życiorys Urodził się w Krakowie, w rodzinie niezamożnych mieszczan. Nauki początkowe odbył u Jakuba Bielińskiego, sufragana płockiego Studiował w Akademii Krakowskiej (był uczniem Jakuba Górskiego) i na uniwersytecie w Wittenberdze (bakalaureat w 1561, magisteriat nauk wyzwolonych i filozofii w 1562), gdzie od roku 1564 wykładał filozofię, będąc już profesorem wydziału filozoficznego. Wykładał teologię (jako profesor wydziału teologicznego) na Akademii Krakowskiej, a następnie podjął dalsze, 4-letnie studia w Rzymie, Pawii i Bolonii, gdzie w roku 1575 uzyskał doktorat teologii. Przez kolejne lata studiował w Polsce i przyjął święcenia kapłańskie. Był nadwornym kaznodzieją (od wiosny 1576), wkrótce potem królewskim spowiednikiem na dworze Stefana Batorego (do wiosny roku 1580). W roku 1579 został mianowany proboszczem w kościele św. Floriana w Krakowie, gdzie przebywał od wiosny roku 1580. Od roku 1584 pełnił godność kanonika kapituły krakowskiej, pilnie trudniąc się pracą pisarską. Był wychowawcą wielu młodych filozofów i teologów (m.in.