Camillo Castiglioni (ur. 22 października 1879 w Trieście, zm. 18 grudnia 1961 w Rzymie) – austriacki finansista, bankier, był najbogatszym człowiekiem w Europie Środkowej w czasie I wojny światowej. Udzielał się w pierwszych dniach lotnictwa, a poza tym inwestował w sztukę.
Życiorys Wczesne lata Castiglioni urodził się Trieście. Nie wiadomo kiedy rozwinęło się zamiłowanie Camillo do lotnictwa, ale wiadomo, że jego pasją było rozmyślanie o lataniu. Camillo studiował prawo finansowe, po którym znalazł zatrudnienie jako pełnomocnik i inspektor w banku w Padwie. Szybko nauczył się finansów międzynarodowych i zarządzania kapitałem. Był synem wytwórcy gumy, więc naturalnie znalazł pracę w austro-amerykańskiej spółce Gummiwarenfabrik AG w Wiedniu jako agent handlowy w wydziale opon samochodowych w Konstantynopolu. Camillo osiągnął wielki sukces na tym stanowisku, demonstrując swoje umiejętności negocjacji i znajomości struktury finansowej umów. Po tym jak się sprawdził, pełniąc swoją funkcję, został awansowany na stanowisko dyrektora w wydziale eksportowym spółki matki w Wiedniu. Około 1901 r. wspólnie z Viktorem Silbererem i Franzem Hinterstoisserem pomógł stworzyć wiedeński aeroklub (później austriacki aeroklub).