thumb|upright=1.8|Posiadłości ziemskie polskich rodów magnackich w XVI-XVII wieku thumb|upright=1.2|Magnaci polscy 1576–1586 thumb|upright=1.2|Magnaci polscy 1697–1795 thumb|upright=1.2|Pałac w Radzyniu Podlaskim Potockich herbu Pilawa, przykład rezydencji magnackiej thumb|upright=1.2|mapa zasięgu magnackiej Ordynacji Zamojskiej na początku XVII wieku thumb|Dwór polskiego magnata w podróży w czasie panowania Augusta III thumb|upright|Jerzy Ossoliński, portret Peetera Danckersa de Rij po 1643 roku thumb|upright|Aleksander Janusz Zasławski, był dziedzicem jednej z największych fortun magnackich w Rzeczypospolitej thumb|upright|Książę Józef Aleksander Jabłonowski, historyk, bibliograf, mecenas sztuki, założyciel Towarzystwa Naukowego Jabłonowskich w Lipsku thumb|upright|Kartusz herbowy Ossolińskich herbu Topór przy kościele św. Antoniego z Padwy w Warszawie, przykład magnackiego herbu złożonego Magnateria polska – najwyższa warstwa szlachty w Rzeczypospolitej Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Magnateria w Polsce · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.