W czasie burzy, która wybuchła podczas przeglądu wojsk, znajdowali się oni najbliżej króla i podawali siebie za naocznych świadków apoteozy Romulusa. Jednak nie wszyscy Rzymianie dawali się przekonać takiej wersji zdarzeń i podejrzewali raczej, że Romulus został w czasie burzy i ciemności zabity przez arystokratów. W odpowiedzi na te podejrzenia padła deklaracja Prokulusa, a także według Owidiusza (Fasti 2,497n.) znacznie późniejsza relacja ze święta Quirinalia odbywającego się 17 lutego (podczas gdy apoteoza nastąpiła w lecie).
Bibliografia Liwiusz, Dzieje Rzymu od założenia Miasta, przekł. A. Kościółek, wstęp J. Wolski, oprac. M. Brożek, Wrocław 1968 Plutarch, Romulus, [w:] Żywoty równoległe, t. I, przekł. K. Korus, kom. L. Trzcionkowski, Warszawa 2002 Cyceron, O państwie, [w:] Pisma filozoficzne, t. II, przekł. W.Kornatowski, kom. K.Leśniak, Warszawa 1960 O Owidiuszu na podstawie informacji zawartych w ww. pozycji, tłumaczenia Plutarcha, na stronie 182 tego wydania.
Kategoria:Rzymianie