Zgodnie z lokalną tradycją nazwa osady Januch pochodzi od biblijnego patriarchy Noego. Francuski podróżnik Victor Guerin, który odwiedził Januch pod koniec XIX wieku opisał wieś, jako składającą się z dwóch dzielnic oddzielonych od siebie zbiornikiem wodnym. Sąsiednia wieś druzyjska Dżat powstała w XVII wieku, chociaż niektóre lokalne źródła wskazują na XI wiek. Francuski podróżnik Victor Guerin opisał pod koniec XIX wieku wieś jako zamieszkałą przez 150 Druzów. W jej okolicy były rozłożone gaje oliwne i figowe. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała ten rejon państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Palestynie na początku 1948 roku do obu wiosek wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie operację Hiram, i 28 października 1948 roku zajęli obie wioski. W izraelskiej armii służyła już wówczas druzyjska jednostka wojskowa, dlatego Izraelczycy nie wysiedlili mieszkańców obu wiosek. Dzięki temu zachowały one swój pierwotny charakter. W 1990 roku obie wioski zostały połączone w jedną wieś nazwaną Januch-Dżat.