W dwukondygnacyjnej fasadzie odnajdujemy cechy kościoła Santa Susana oraz Il Gesù. thumb|220px|Malowidło na sklepieniu kościoła Sant’Ignazio w Rzymie
Wnętrza i dekoracje Wnętrza stają się bardziej bogato zdobione (prawdziwy rozkwit przypada na okres dojrzałego baroku), popularne były zdobienia stiukowe, sztukaterie, pojawiają się freski mające stworzyć iluzję przestrzeni. Wspaniałym przykładem jest fresk na sklepieniu kościoła św. Ignacego w Rzymie przedstawiający alegorię misji jezuickich (Andrea del Pozzo) oraz Triumf Jezusa na sklepieniu Il Gesù autorstwa Gaulliego. Silnie zaakcentowane gzymsy tworzą poziome podziały wnętrz. Pilastry i półkolumny mają ozdobne kapitele.
Urbanistyka Na dobę kontrreformacji przypadają początki rozkwitu urbanistyki. W Rzymie, a za jego przykładem i w innych stolicach krajów europejskich, burzono stare domy tworząc owalne, okrągłe lub prostokątne place. Często wychodziły z nich pojedyncze lub rozchodzące się promieniście szerokie arterie, które umożliwiały podziwianie ze znacznej odległości usytuowanych przy placach monumentów architektury, okazałych fontann czy pomników. Znakomitym przykładem takiego rozwiązania jest ulica łącząca most św. Anioła z placem św. Piotra w Rzymie.