Lamač (niem. Blumenau, rzadziej Lamatsch, węg. Lamacs) – dawniej samodzielna wieś, obecnie niewielka dzielnica Bratysławy na północny zachód od centrum miasta. Położona jest w powiecie Bratysława IV, u stóp Małych Karpat.
Przez niemal cały okres swojego istnienia Lamač był winiarską wioską, zaopatrującą Bratysławę w produkty rolne i owoce.
Historia Na terenie dzisiejszej dzielnicy były w przeszłości cztery osobne osady. Najstarsza, której nazwa pozostaje nieznana, istniała przed 1241 i została zniszczona przez Tatarów. Dwie kolejne osady, zasiedlone przez przybyszów z Rzeszy Niemieckiej, Blumenau (Plumnou) i Sellendorf, zostały założone przez wójta Jakuba (który założył również niedaleką Karlovą Ves) między 1279 a 1288. Położone były na południe od dzisiejszego centrum dzielnicy. W późniejszych latach zostały one odziedziczone przez synów wójta. W 1360 mieszkańcy Blumenau otrzymali takie same prawa jak obywatele Bratysławy. Wsie, które miały duże szanse na pomyślny rozwój, podupadły jednak gospodarczo pod rządami potomków wójta Jakuba, którzy nie potrafili dobrze zarządzać majątkami i stopniowo sprzedawali je miastu Bratysława, które stało się ich właścicielem w 1418. Przez następnych kilkanaście lat teren ten był miejscem sporów pomiędzy palatynem Węgier Garem (Garai VII.