Nie powoduje także bombażu konserw, ponieważ gronkowce nie wytwarzają gazu.
Chorobotwórczość S. aureus Nosicielstwo Gronkowce złociste stosunkowo często występują w środowisku człowieka. Szacuje się, że 10 do 50% populacji ludzkiej stale lub okresowo jest nosicielami tych bakterii bez wystąpienia objawów chorobowych.
Nosicielstwo dotyczy najczęściej śluzówki przedsionka jamy nosowej, może również występować przejściowo na skórze, w gardle oraz w drogach rodnych u kobiet. Kolonizacja szczepem gronkowca złocistego w niekorzystnych warunkach może stanowić punkt wyjścia dla zakażenia.
Sposoby zakażenia drogą kropelkową przez kontakt pośredni przez przedmioty codziennego użytku
Ryzyko zakażenia gronkowcem złocistym wzrasta w przypadku: przerwania ciągłości tkanek obecności ciała obcego w tkankach współistniejących chorób, takich jak: nowotwory (np. białaczki), marskość wątroby, cukrzyca i inne choroby metaboliczne, stosowanie terapii immunosupresyjnej lub przeciwnowotworowej, inne niedobory odporności.
Jednostki chorobowe Gronkowiec złocisty najczęściej powoduje zakażenia ropne skóry, tkanek podskórnych oraz tkanek miękkich, zakażenia układowe, zakażenia lub zatrucia związane z produkcją toksyn.