thumb|Aleksiej Stachanow – radziecki pierwowzór przodownika pracy thumb|Pomnik przodownika pracy Wincentego Pstrowskiego w Zabrzu thumb|Dom na warszawskim osiedlu Mariensztat wzniesiony w 1949 w ciągu 19 dni thumb|Odznaka „Przodownik Pracy Socjalistycznej” thumb|Dyplom nadania Odznaki „Przodownika Pracy Socjalistycznej” z 1978 Przodownik pracy (potocznie: stachanowiec, ros. ударник – udarnik) – tytuł przyznawany w państwach bloku wschodniego pracownikom, którzy znacznie przekroczyli normy pracy przewidziane do wykonania. Konsekwencjami było podnoszenie norm pracy dla wszystkich pracowników bez podnoszenia wynagrodzeń za pracęPo latach wiadomo, że wszyscy sztandarowi przodownicy pracy tamtego okresu – Pstrowski, Bugdoł, Apryas, Zieliński, Markiewka i inni – przystępując do współzawodnictwa, otrzymywali lepsze niż inni materiały i narzędzia, a także najsprawniejszych pomocników. Nic też dziwnego, że podnoszenie norm wydobycia dla górników w oparciu o wyniki pracy przodowników budziło niezadowolenie robotników, którzy wszelkimi sposobami utrudniali życie stachanowcom.