Zamek został zniszczony podczas potopu szwedzkiego w latach 1655–1660. Ponownie został zniszczony w czasie III wojny północnej w 1705 roku podczas szturmu wojsk rosyjskich na broniący się w nim szwedzki garnizon. Po tych wydarzeniach zamek został opuszczony przez zakonników w 1781 roku, a otaczające go ceglane mury na przełomie XVIII i XIX wieku zostały rozebrane przez Prusaków, pozostawiając resztę zabudowań, z których korzystało seminarium duchowne. W roku 1866 budynki skonfiskowały władze carskie i utworzyły w nim gimnazjum żeńskie. Po I wojnie światowej obiekt stał się ponownie własnością Kościoła. Utworzono w nim szkołę organistowską oraz mieszkania prywatne. Obecnie jest siedzibą Muzeum Diecezjalnego w Płocku i Kurii Diecezjalnej.
Z dawnej siedziby Piastów mazowieckich pozostały obie wieże Zegarowa i Szlachecka oraz zachodnia ściana opactwa będąca fragmentem gotyckiego muru obronnego o 2,5m grubości. Wpisane są do rejestru zabytków wraz z budynkami dawnego opactwa benedyktyńskiego.
Przypisy