Franciszek Kwiatkowski (ur. 13 września 1888 w Starym Sączu, zm. 24 kwietnia 1949 w Zakopanem) – jezuita, filozof, autor Filozofii wieczystej.
Życiorys W 1903 wstąpił do zakonu jezuitów. W latach 1908–1910 studiował filozofię w Kolegium Filozoficznym Jezuitów w Nowym Sączu. W latach 1913–1917 studiował teologię w Ore Place k. Hastings w Anglii, gdzie w 1916 przyjął święcenia kapłańskie. 3 lipca 1917 roku zdał tam dwugodzinny egzamin z całości filozofii i teologii (tzw. egzamin ad gradum), na podstawie czego – zgodnie z ówczesnym ustawodawstwem – uzyskał w 1920 stopień doktora filozofii i teologii.
W latach 1919–1925 Kwiatkowski wykładał filozofię w Seminarium Duchownym w Poznaniu. Od 1925 był profesorem filozofii w Kolegium Filozoficznym Jezuitów w Nowym Sączu, przeniesionym w 1926 do Krakowa (w 1932 studium uzyskało status Wydziału Filozoficznego). Od września 1940 Kwiatkowski wykładał filozofię na tymże Wydziale Filozoficznym, przeniesionym wskutek wojny z Krakowa do Nowego Sącza. W 1946 wraz z Wydziałem Filozoficznym wrócił do Krakowa.