Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w dniu 31 maja 1948 roku zajęta i wysiedlona została arabska wioska Masil al-Dżizl. Po wojnie, jej grunty przejął kibuc Kefar Ruppin.
Podczas wojny na wyczerpanie (1967–1970) kibuc był wielokrotnie ostrzeliwany przez jordańską artylerię. W dniu 11 listopada 1968 roku w wyniku ostrzału zginął 1 mieszkaniec, a dwie osoby zostały ranne. W latach 90. XX wieku kibuc przeszedł przez proces prywatyzacji, zachowując kolektywną organizację instytucji kultury, edukacji i ochrony zdrowia. Istnieją plany rozbudowy kibucu o kolejnych 70 domów.
Demografia W kibucu w większości mieszkają Żydzi, jednak nie wszyscy identyfikują się z judaizmem. Tutejsza populacja jest świecka:
Gospodarka i infrastruktura Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i hodowli ryb. W tutejszych stawach hodowlanych znajduje się największa wylęgarnia ryb w Izraelu. Z przemysłu znajdują się tutaj zakłady tworzyw sztucznych. W kibucu znajduje się przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy, zakład kosmetyczny i fryzjer, oraz warsztat mechaniczny.
Transport Z kibucu wyjeżdża się na północ lokalną drogą nr 6688, którą dojeżdża się do kibucu Ma’oz Chajjim i skrzyżowania z drogą nr 71.