Komunistyczny Uniwersytet Pracujących Wschodu () – uczelnia przygotowująca kadry partyjne dla radzieckich republik Azji Środkowej, ogółu państw azjatyckich oraz Kaukazu istniejąca w latach 1921–1938.
Uniwersytet został powołany na mocy dekretu CKW RFSRR z 21 kwietnia 1921 roku jako instytucja podległa Ludowemu Komisariatowi Oświaty (narkomprosowi) – później przeszedł pod bezpośrednią kontrolę KC WKP(b).
Pierwsze zajęcia odbyły się 21 października 1921 roku. Kadra naukowa pochodziła w większości z tzw. kursów wschodnich przy Ludowym Komisariacie Narodowości. Uniwersytet mieścił się w Moskwie, jednak miał swoje oddziały w Taszkencie, Baku i Irkucku.
Ogólny czas nauki wynosił 3 lata, mógł jednak zostać skrócony.
Na uniwersytecie funkcjonowały wydziały: Pracy Partyjnej i Propagandy Ruchu Związkowego Gospodarki Administracji i Prawa
Zajęcia były prowadzone przez A. Łunaczarskiego, Ł. Krasina, A. Gubera.
W latach 1927–1938 uniwersytet wydawał swoje czasopismo pt. „Riewoliucionnyj Wostok”.
Pod koniec lat trzydziestych został rozwiązany – oficjalnie z powodu rozrostu sieci placówek oświatowych na peryferiach ZSRR, de facto powodem było rozprawienie się z większością kadry przez Józefa Stalina na fali czystek.