Wkrótce potem członkowie organizacji, wśród których szczególnie aktywni byli Atanas Burow z Zjednoczonej Partii Narodowo-Postępowej oraz Andrej Liapczew i Grigor Wasilew z Partii Demokratycznej, rozpoczęli rozmowy na temat utworzenia koalicji politycznej. W efekcie negocjacji 6 czerwca 1922 powołano Blok Konstytucyjny, do którego obok tych dwóch partii weszła także Partia Radykalno-Demokratyczna. Podstawowym celem ugrupowania było odsunięcie ludowców od sprawowania władzy. 15 lipca działacze Bloku wystosowali odezwę do narodu bułgarskiego, w której głosili konieczność przywrócenia zagwarantowanych w Konstytucji Tyrnowskiej praw i swobód (ograniczonych przez reżim Stambolijskiego) oraz zaprowadzenia w kraju ładu i porządku.
Początkowo politycy koalicji zamierzali wywierać presję na cara Borysa III i ostatecznie skłonić go do zdymisjonowania rządu Stambolijskiego i rozpisania wyborów parlamentarnych. Atanas Burow uznał jednak taką strategię działania za niewystarczającą i wysunął propozycję zorganizowania masowych demonstracji antyrządowych w ważniejszych miastach kraju. Wniosek Burowa został zaakceptowany.