Wielu działaczy opozycyjnych zostało przy tym dotkliwie pobitych.
Mimo blokad część sympatyków Bloku Konstytucyjnego, wśród których był Burow, 17 września dotarła do Wielkiego Tyrnowa. Tam zatrzymała ich kolumna wojska. Burowowi wręczono telegram podpisany przez zaaresztowanych dzień wcześniej liderów koalicji, w którym wezwali oni swoich zwolenników do zaniechania demonstracji. W tej sytuacji Burow zdecydował o odwołaniu zjazdu. W drodze powrotnej ku stacji kolejowej opozycjoniści zostali niespodziewanie ostrzelani przez bojówki ludowców.
Wkrótce po tych wydarzeniach ocaleli liderzy Bloku (m.in. Burow, Iwan Geszow, Janaki Mołłow, Grigor Wasilew, Stefan Stefanow) schronili się za granicą. Pozostali działacze, m.in. Andrej Liapczew i Stefan Bobczew, zostali zaaresztowani przez siły rządowe. Mimo oficjalnych protestów wystosowanych przez część deputowanych do Zgromadzenia Narodowego, działacze koalicji nie zostali zwolnieni z więzień. 19 listopada 1922 rząd Stambolijskiego rozpisał ogólnonarodowe referendum w sprawie osądzenia ministrów (w większości demokratów i narodowców) w gabinetach Iwana Geszowa (1911–1913), Stojana Danewa (1913) i Aleksandyra Malinowa (1918) za klęski Carstwa Bułgarii w wojnach bałkańskich i w I wojnie światowej. W głosowaniu wzięło udział ponad 800 tys. obywateli, z czego ponad 600 tys.