Główny Zarząd Wojsk Kozackich (niem. Hauptverwaltung der Kosakenheere) – najwyższy organ administracyjny przy władzach III Rzeszy nad kolaboracyjnymi formacjami kozackimi w służbie armii niemieckiej istniejący pod koniec II wojny światowej
Główny Zarząd Wojsk Kozackich powstał 30 marca 1944 r. w Berlinie rozkazem Generała Formacji Wschodnich przy Dowództwie Wojsk Lądowych (OKH) gen. Ernsta Köstringa. Na jego czele stanął b. generał carski ataman Piotr N. Krasnow. Jego zastępcami zostali płk W. I. Zimin i wojskowy starszyna M. M. Rotow. Funkcję szefa sztabu pełnił gen. Siemion N. Krasnow, będący też oficerem do specjalnych poruczeń. W skład Zarządu weszli ponadto gen. Andriej G. Szkuro, jako dowódca kozackich wojsk tyłowych i rezerwowych, płk W. I. Łukianienko, płk Siergiej W. Pawłow, dowódca tzw. Kozackiego Stanu, gen. Jewgienij I. Bałabin, płk S. N. Gusiew, esauł R. A. Kuzniecow, sotnik Piotr W. Gusiew, redaktor pisma "На Казачьем посту", gen. Wiaczesław G. Naumienko, gen. Szelest, płk Nikołaj L. Kułakow, płk N. W. Doniec, płk Prikaźczikow, esauł W. Donskow, podesauł A. A. Gołubincew, chorąży Gieorgij K. Awiłow, chorąży Anisimow, prof. Minajew, Nikołaj A. Gimpel, przedstawiciel cerkwi prawosławnej, E. E.