Medal „Za zasługi bojowe” () – radzieckie odznaczenie wojskowe. Medal „Za zasługi bojowe”, ustanowiony razem z Medalem „Za Odwagę”, był jednym z pierwszych radzieckich medali.
Medal „Za zasługi bojowe” został ustanowiony dekretem z 17 października 1938 roku Prezydium Rady Najwyższej ZSRR, równocześnie zatwierdzono regulamin i opis odznaki medalu. W dniach 19 czerwca 1943 roku i 16 grudnia 1946 roku do opisu odznaki wprowadzono niewielkie poprawki, a 28 marca 1980 roku wprowadzono nową redakcję regulaminu.
Zasady nadawania Medalem „Za zasługi bojowe” nagradzani byli żołnierze Armii Czerwonej (od 1946 roku Armii Radzieckiej), Floty Wojennej, wojsk ochrony pogranicza, wojsk wewnętrznych oraz inni obywatele radzieccy. Medalem mogły być nagradzane również inne osoby niebędące obywatelami ZSRR.
Medal „Za zasługi bojowe” ustanowiony został, aby nagradzać za: umiejętne, śmiałe i aktywne działania w walce, mające wpływ na wykonanie zadania przez oddział lub pododdział, męstwo przy obronie granicy ZSRR, bardzo dobre wyniki w szkoleniu bojowym i politycznym, w opanowaniu nowego sprzętu bojowego i utrzymaniu wysokiej gotowości bojowej oddziału i pododdziału oraz za inne zasługi w czasie pełnienia służby wojskowej.