Kariera mały|Krzysztof Cwynar na scenie Podczas studiów związany był z teatrzykiem studenckim „Pstrąg”, „Voyager '63” i „Kabaretem Piosenki Międzywojennej”. Występował jako solista w zespole Janusza Sławińskiego „Kanon-Rytm”. Jako piosenkarz zadebiutował w 1964 roku na Radiowej Giełdzie Piosenki w Warszawie własną kompozycją „Pożegnania na peronach”. W roku następnym wystąpił na 3. Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu ze swoją kompozycją do wiersza Władysława Broniewskiego „Cyganka”. Za ten występ otrzymał I nagrodę w kategorii „Nowe Głosy” i zakwalifikował się jako reprezentant Polski na Międzynarodowy Festiwal Piosenki w Sopocie, na którym śpiewał w dniu płytowym.
Od 1964, przez ponad 20 lat związany był z „Podwieczorkiem przy Mikrofonie”, „Zgaduj Zgadulą” i „Wesołym Autobusem. W latach 60. i 70. był filarem Estrady Łódzkiej i Stowarzyszenia Muzyki Estradowej. W 1977 założył własny zespół wokalno-instrumentalny „FONO”, z którym przez cztery lata występował z recitalami autorskimi w Polsce i za granicą. Od października 1978, przez trzy miesiące śpiewał w berlińskiej „Friedrichstadt-Palace”. Nagrał dla TV NRD – z którą był związany dwuletnim kontraktem (1968–1970) – m.in. niemieckojęzyczne wersje piosenek „Białe konie” i „Zawstydzoną”. Na 6.