Do powstania przyłączyła się duża ilość kozactwa z prawego i lewego brzegu Dniepru, a liczebność powstańców osiągnęła 35–40 tysięcy.

Wkrótce nastąpiło połączenie uchodzących Polaków z wojskami strażnika koronnego Samuela Łaszcza, kasztelana Stanisława Potockiego oraz hetmana Stanisława Koniecpolskiego. W maju 1630 roku połączona armia polska przeprawiła się w Kijowie przez Dniepr i zaatakowała Kozaków. W tym czasie główne siły kozackie z Fedorowiczem przeszły w okolice Perejasławia, gdzie stworzyły warowny tabor. 17 maja pod Perejasław dotarły wojska Koniecpolskiego i rozpoczęły trwające 3 tygodnie oblężenie.

W czasie oblężenia Kozacy osiągnęli spore sukcesy. W nocy 1 czerwca miała miejsce tzw. „Noc Tarasa”. Był to nocny wypad Kozaków do obozu polskiego, gdzie udało im się zadać duże i bolesne straty przeciwnikowi. Legenda mówi o ponad 1000 zabitych, w tym bardzo wielu poległych wśród starszyzny wojskowej. Pogromowi miała ulec również tzw. złota rota, straż przyboczna przy namiocie Koniecpolskiego złożona z młodych chłopców, synów szlacheckich. Koniecpolski nie dotarł jeszcze wtedy do obozu.