. W listopadzie 1976 został usunięty z pracy, na żądanie rezydentury SB w Radiokomitecie.
W latach 1977–1978 był kierownikiem pracowni akustycznej w Teatrze Polskim w Warszawie, gdzie zaprojektował i zrealizował – nieznany dotąd na świecie – system nagłośnienia widowni spod podłogi, który zapewniał „bezkierunkowość” dźwięku (zwłaszcza muzyki teatralnej). System uniemożliwiający widzowi lokalizację źródła dźwięku (głośników) stwarzał złudzenie, że to „sala gra muzykę”, zaś odbiorca znajduje się w jej środku.
Równocześnie, w 1977, rozpoczął studia na Wydziale Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie, które ukończył w 1981.
Reżyserował w teatrach dramatycznych i muzycznych w Polsce i za granicą (m.in. w Anglii) oraz w teatrze telewizji, w latach 80. i 90. i później. Reżyserował także patriotyczne koncerty słowno-muzyczne. W 1981 na osobiste zaproszenie dyrektora Tadeusza Łomnickiego współpracował też z Romanem Polańskim przy realizacji „Amadeusza” w Teatrze na Woli (z udziałem Tadeusza Łomnickiego w roli Salieriego)Zobacz: Polska sekcja Radia 2OOOFM - Radio sydnejskiej Polonii: Reżyser Bogdan Czajkowski mówi o swoim spotkaniu z Romanem Polańskim w rozmowie z Beatą Rumianek.