Diictodon jest nazwą rodzajową terapsyda należącego do dicynodontów, żyjącego w późnym permie (około 255 milionów lat temu). Jego szczątki odkryto na terenie Afryki i Azji (w rzeczywistości prawie połowa południowoafrykańskich permskich kręgowców to diiktodony). Ten mały roślinożerca był jednym z odnoszących największy sukces permskich synapsydów.
Budowa Diiktodony miały względnie duże głowy zakończone dziobowatymi szczękami. Zarówno samce, jak i samice posiadały po parze kłów wystających z górnej szczęki. Zauważalny jest jednak dymorfizm płciowy, gdyż kły samców były dłuższe niż samic. Zwierzęta posiadały mocne kończyny przednie i tylne, każdy zaopatrzony w pięć palców. Diiktodony prawdopodobnie posiadały dobry węch i słuch. Kręgosłup tego terapsyda wyginał się na boki w czasie chodzenia, co jest pierwotną, gadzią cechą. Natomiast szczęki posiadały już cechy ssaczego połączenia stawowego (diiktodon posiadał już kosteczki słuchowe).