Edmund Beaufort (ur. ok. 1406, zm. 22 maja 1455 pod St Albans) – angielski możnowładca, jedna z najważniejszych postaci na angielskiej scenie politycznej w okresie poprzedzającym wojnę dwóch róż. Był młodszym synem Jana Beauforta, 1. hrabiego Somerset, i lady Margaret Holland, córki Thomasa Hollanda, 2. hrabiego Kentu.
Życiorys Już w wieku 15 lat brał udział w walkach we Francji. W 1421 r. został wzięty do niewoli (razem ze starszym bratem Janem) w bitwie pod Baugé. Wolność odzyskał dopiero w 1427 r. W 1431 r. objął dowodzenie nad angielską armią we Francji. Po zdobyciu Harfleur otrzymał w 1436 r. Order Podwiązki. Kolejne sukcesy militarne przyniosły mu tytuły hrabiego Dorset (1442) oraz markiza Dorset (1443). Po śmierci Jana Beauforta w 1444 r. został 4. hrabią Somerset. W latach 1444–1449 był namiestnikiem Francji. W 1448 r. został kreowany księciem Somerset. Nominalnie był pierwszym księciem nowej kreacji, ale ponieważ poprzednim księciem Somerset był jego brat, Edmund nosił tytuł 2. księcia.