Powstanie Węgierskie W czasie Powstania Węgierskiego w 1956 pełnił funkcję Ministra Stanu w rządzie narodowym premiera Imre Nagy. W październiku 1956 uczestniczył w tworzeniu Węgierskiej Partii Chłopskiej, która od 1 listopada 1956 przyjęła nazwę im. Sándora Petőfiego. Gdy Sowieci wkroczyli na Węgry celem stłumienia powstania, był ostatnim ministrem na tym stanowisku w parlamencie w Budapeszcie. Zamiast ewakuacji wybrał pozostanie w budynku, gdzie czekając na aresztowanie napisał słynną proklamację "Za wolność i prawdę". Opuścił gmach parlamentu 6 listopada 1956. right|thumb|Pomnik Istvána Bibó w Budapeszcie W maju 1957 został uwięziony, i w roku 1958 skazany na dożywotnie więzienie. Wyszedł na wolność w roku 1963 i do końca życia pracował w bibliotece Centralnego Urzędu Statystycznego Węgier.
W swoich pracach krytykował nacjonalizm, antysemityzm i wąski partykularyzm narodów środkoeuropejskich.
Książki po polsku
Eseje polityczne, przełożył, opracował, wstępem opatrzył Jerzy Snopek, Universitas, Kraków 2012.
Przypisy
Kategoria:Powstańcy węgierscy (1956) Kategoria:Węgierscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Ludzie urodzeni w Segedynie