Planty Bieńczyckie – park miejski w Krakowie, znajdujący się w Dzielnicy XVI Bieńczyce. Powierzchnia parku wynosi 13,03 ha.
Park usytuowany jest na terenie płaskim na długości blisko 2 km między ulicami: gen. Leopolda Okulickiego (na północnym zachodzie) i Kocmyrzowską (na południowym wschodzie). Jego teren jest podzielony trzema ulicami: Xawerego Dunikowskiego, Władysława Broniewskiego i Jerzego Szajnowicza-Iwanowa. Oddziela od siebie osiedla: Strusia i Kalinowe, Na Lotnisku i Wysokie oraz Kazimierzowskie i Jagiellońskie. We wschodniej części znajduje się w całości na obszarze osiedla Przy Arce.
Historia i charakterystyka Park został zaprojektowany jako element założenia architektoniczno-urbanistycznego Bieńczyce Nowe. W zamierzeniu miało ono stanowić rozbudowę dzielnicy Nowa Huta w kierunku północno-zachodnim. Projekt założenia sporządził zespół pod kierownictwem warszawskiej architekt Jadwigi Guzickiej, w którym koncepcję urbanistyczną opracowali Anna Basista i Jan Lewandowski, a poszczególne budynki projektowali Kazimierz Chodorowski, Stefan Golonka oraz konstruktor dr inż. Tadeusz Kantarek. Konkurs architektoniczny rozstrzygnięto w 1959 roku, osiedla zrealizowano w latach 1962–1979. Całe założenie było projektowane dla w przybliżeniu 30 tys. mieszkańców – ok. 5,5 tys.