Po utworzeniu Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej wystąpił w kilku turniejach rozegranych pod jego auspicjami, wielokrotnie plasując się w czołówce, zazwyczaj w okolicy III-IV miejsca. Był m.in. na dzielonym III-IV miejscu w turnieju rozegranym na przełomie 1899 i 1900, uzyskując pozytywny bilans z faworytami Szymonem Winawerem i Janem Taubenhausem; z Winawerem, który okazał się zwycięzcą turnieju, Kopczyński wygrał jedną partię i jedną partię przegrał, natomiast z drugim w końcowej klasyfikacji Taubenhausem wygrał i zremisował po jednej partii. W 1914 Kopczyński miał też okazję zagrać partię z Akibą Rubinsteinem (uległ bardziej znanemu rywalowi). Od chwili ewakuacji do Rosji po wybuchu I wojny światowej Kopczyński wycofał się z aktywności sportowej, nie powracając już do szachów w niepodległej Polsce.

W 1923 Kopczyński zainicjował działalność, a następnie pełnił funkcję prezesa rady nadzorczej spółdzielni budowlano-mieszkaniowej Kolonia Staszica w Warszawie.

Od 16 stycznia 1901 był żonaty ze Stanisławą z Babskich (1879–1969).

Zmarł 5 lutego 1939 w Warszawie.