Łarysa Piatrouna Marozawa (biał. Ларыса Пятроўна Марозава; zm. na początku stycznia 1948 w łagrze Elgen) – białoruska poetka, ofiara stalinizmu.

Życiorys O jej życiu niewiele dziś wiadomo. Przyszła na świat w Mołodecznie (data nie jest znana), tam też pracowała jako nauczycielka. 22 maja 1938 roku wyszła za mąż za lejtnanta NKWD Alaksieja Marozawa. W dniu wesela została pierwszy raz zatrzymana przez NKWD. W końcu lipca 1938 roku jej mąż został aresztowany i wkrótce rozstrzelany. O jego śmierci jego żona nie została jednak powiadomiona. Sama Marozawa została w styczniu 1939 roku za rzekomy udział w organizacji nacjonalistycznej i skazana na karę 10 lat łagrów. Więziona była w Magadanie i obozie Elgen. Marozawa, kiedy dowiedziała się o śmierci męża, zrozpaczona wyszła z baraku na mróz. Jej ciało znaleziono kilka dni później.

Białoruski historyk i pisarz Anatol Bałachanowicz pisze książkę o losie poetki.