Szczególnie niezadowoleni z dominacji demokratów byli ludowcy, których ambicje daleko wykraczały poza rolę powierzoną im w rządzie.
Mimo iż przed wyborami parlamentarnymi Blok Narodowy obiecywał demokratyzację kraju i przestrzeganie, w odróżnieniu od polityków Porozumienia Demokratycznego, zasad Konstytucji Tyrnowskiej, obietnice te zostały spełnione tylko częściowo. Rządy Malinowa i Muszanowa wprowadziły co prawda wolność prasy i rozszerzyły partiom opozycyjnym prawo do działalności politycznej, ale nie anulowały Ustawy o Ochronie Państwa, wprowadzonej w 1924 przez gabinet Cankowa, na mocy której Bułgarska Partia Komunistyczna pozostawała nielegalna. Przyczyną niechęci gabinetu do komunistów, przejawiającej się m.in. unieważnianiem zwycięskich dla tych ostatnich wyborów samorządowych, była radykalizacja nastrojów społecznych spowodowana kryzysem ekonomicznym i związana z nią groźba wybuchu rewolucji komunistycznej, do której zresztą zachęcał bułgarskich komunistów Komintern. 5 stycznia 1932 rząd Muszanowa ogłosił częściową amnestię dla więźniów i wygnańców politycznych, która objęła m.in.