Alfred Bisanz, ukr. Альфред Бізанц (ur. 15 listopada 1890 w Dornfeld, zm. 1951 we Włodzimierzu) – austriacki, a następnie ukraiński wojskowy, ostatecznie podpułkownik Sztabu Generalnego Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej. W okresie II wojny światowej referent wydziału do spraw ludności ukraińskiej przy władzach Generalnego Gubernatorstwa (1940–41), następnie referent wydziału opieki społecznej w urzędzie Dystryktu Galicja (1941–1944), szef Zarządu Wojskowego 14 Dywizji Grenadierów SS (1943–1944).
Życiorys Urodził się w Galicji – ojciec Karl Bisanz był Niemcem, zamożnym kolonistą, matka Ukrainką. Ród Bisanzów wywodził się z francuskich hugenotów z okolic Besançon (niem. Bisanz), którzy wyemigrowali po odwołaniu w 1685 przez Ludwika XIV edyktu nantejskiego do Szwajcarii, później do Niemiec, wreszcie po I rozbiorze Polski osiedli w nowo utworzonej Galicji, gdzie założyli kolonię Dornfeld. Stryj Alfreda, Gustaw Bisanz był znanym we Lwowie architektem – wieloletnim dziekanem Wydziału Architektury Politechniki Lwowskiej i dwukrotnie (1888–1889 i 1898–1899) jej rektoremАльфред Бізанц народився 15 листопада 1890 р. у німецькій колонії Дорнфельд (тепер с. Тернопілля Миколаївського району Львівської області) у сім’ї заможного колоніста Карла Бізанца.