Architektura Zamek jest czteroskrzydłowy, wokół zasadniczo prostokątnego dziedzińca. W skrzydle zachodnim zznajduje się kwadratowa wieża bramna, przechodząca w górnej części w ośmioboczną. Skrzydło wschodnie jest niższe, dwukondygnacyjne, pozostałe skrzydła są trzykondygnacyjne. W narożnikach dziedzińca częściowo wtopione w bryłę znajdują cztery wieże z klatkami schodowymi. Skrzydła północne i południowe są zwieńczone dachami mansardowymi, zaś danych nad skrzydłami wschodnim i zachodni są dwuspadowe. Prześwitowy, późnobarokowe hełm wieńczący wieżę główną ma dwie kondygnacyjne. Elewacja wieży ozdobiona jest sgrafitto. Nad prostym w wyglądzie portalem znajduje się kartusz z her­bem von Pra­schma.

Nowożytna rezydencja budowana była w trzech etapach (1573–1577, 1589–1592, 1610). Fundatorami była rodzina Pücklerów, a od XVII w. kolejnych właścicieli zamku – Promnitzów. Czteroskrzydłowa budowla z prostokątnym dziedzińcem z arkadami, podobnie jak w nieodległych pałacach w Brzegu czy Prószkowie, inspirowana była renesansowymi założeniami krużgankowymi, w tym zamkiem na Wawelu. W tej fazie szczególnie efektowne było skrzydło kurtynowe od strony rzeki - z pomieszczeniami w przyziemiu i ażurowym krużgankiem na drugiej kondygnacji, otwierającym widok na dalsze otoczenie i rzekę poniżej zamku.