rektor Kampanii Enrico Pisano OCist (22 lutego 1152) — kardynał prezbiter Ss. Nereo ed Achilleo Giovanni Morrone (22 lutego 1152) — kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino Rudolf (18 grudnia 1143) — kardynał diakon S. Lucia in Septisolio Guido di Crema (20 maja 1144) — kardynał diakon S. Maria in Portico Giovanni Gaderisio CanReg (23 września 1150) — kardynał diakon Ss. Sergio e Bacco Ottone da Brescia (22 lutego 1152) — kardynał diakon S. Nicola in Carcere
Pięciu elektorów mianował papież Innocenty II, czterech Celestyn II, sześciu Lucjusz II, dziesięciu Eugeniusz III.
Nieobecni Co najmniej sześciu kardynałów było nieobecnych:
Ubaldo de Lucca (17 grudnia 1138) — kardynał prezbiter S. Prassede; legat papieski w Lukce Rainaldo di Collemezzo OSB (1141) — kardynał prezbiter [Ss. Marcellino e Pietro?]; opat Montecassino Odone Bonecase (5 marca 1132) — kardynał diakon S. Giorgio in Velabro, protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów; legat papieski we Francji Giacinto Bobone (23 grudnia 1144) — kardynał diakon S. Maria in Cosmedin; legat papieski w Hiszpanii Gerard de Namur (22 lutego 1152) — kardynał diakon S. Maria in Via Lata; legat papieski w Niemczech Ildebrando Grassi CanReg (22 lutego 1152) — kardynał diakon S.