Działaczom Partii Narodowej przypadły w tych gabinetach stanowiska: ministra spraw zagranicznych i wyznań religijnych (we wszystkich czterech rządach), premiera (funkcję tę sprawował od 28 listopada 1918 do 6 października 1919 Teodor Teodorow), ministra wojny (w drugim rządzie Teodorowa) i ministra handlu, przemysłu i pracy (w rządzie Stambolijskiego).
6 listopada 1920 członkowie Partii Narodowej zdecydowali o jej połączeniu z Partią Postępowo-Liberalną. W ten sposób powstała Zjednoczona Partia Narodowo-Postępowa, która dwa lata później weszła w skład Bloku Konstytucyjnego.
Wybitni działacze Partii Narodowej Stefan Bobczew (1853–1940) – przewodniczący Bułgarskiej Akademii Nauk, założyciel placówek oświatowych i naukowych, minister Atanas Burow (1875–1954) – bankowiec, działacz polityczny, minister Iwan Wazow (1850–1921) – pisarz, nazywany „ojcem literatury bułgarskiej”, minister Konstantin Weliczkow (1855–1907) – pisarz, polityk, minister Iwan Geszow (1849–1824) – przewodniczący Bułgarskiej Akademii Nauk i Bułgarskiego Czerwonego Krzyża, premier i minister Michaił Madżarow (1854–1944) – polityk, minister Konstantin Stoiłow (1853–1901) – premier i