Afera „łowców skór” – używane w mediach określenie na proceder zabijania pacjentów przez pracowników łódzkiego pogotowia ratunkowego i sprzedaży informacji o zgonach zakładom pogrzebowym. Sprawa została ujawniona 23 stycznia 2002 przez dziennikarzy „Gazety Wyborczej” Tomasza Patorę, Marcina Stelmasiaka oraz Przemysława Witkowskiego z Radia Łódź; nazwa afery wzięła się od tytułu reportażu.
Czterech pracowników łódzkiego pogotowia uznano winnych wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z 19 stycznia 2007 (przewodniczącym składu sądzącego był Jarosław Papis) i prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 9 czerwca 2008 zabójstw pacjentów przy użyciu leku pankuronium (nazwa handlowa Pavulon). 27 października 2009 Sąd Najwyższy oddalił kasację skazanych i ostatecznie utrzymał wyrok. Skazani to:
sanitariusz Andrzej Nowocień (pseudonim „doktor Ebrantil”, „Koń”), skazany na czterokrotne kary 25 lat pozbawienia wolności (wymierzając łącznie dożywotnie pozbawienie wolności) za zabójstwo czterech pacjentów i pomoc sanitariuszowi Karolowi Banasiowi w piątym; sanitariusz Karol Banaś, skazany na 25 lat pozbawienia wolności za „szczególnie okrutne” zabójstwo pavulonem Ludmiły Ś.