thumb|240px|Cegiełka wawelska Egona Petri w Krakowie Egon Petri (ur. 23 marca 1881 w Hanowerze, zm. 27 maja 1962 w Berkeley)Encyklopedia Muzyczna PWM, Tom 8, s. 75, Wyd. Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 2004, ISBN 978-83-224-0837-7 − niemiecki pianista i pedagog pochodzenia holenderskiego.
Życiorys Pod kierunkiem ojca Henriego P. (1856−1914), ucznia J. Joachima rozpoczął naukę gry na skrzypcach. Studia pianistyczne rozpoczęte u T. Carreño i R. Buchmayera w Berlinie (1888) kontynuował od 1901 u F. Busoniego w Weimarze i Berlinie, stając się z czasem (1914) jego asystentem i współpracownikiem. Uczył się także gry na organach i kompozycji u F. Draesekego w Dreźnie. Tutaj w latach 1899−1901 Petri był skrzypkiem w orkiestrze Hofoper oraz drugim skrzypkiem w założonym przez ojca kwartecie smyczkowym. Za namową Busoniego od 1901 poświęcił się wyłącznie pianistyce (nie licząc sporadycznych występów w roli organisty – n.p. III Symfonia C. Saint-Saënsa w Filharmonii Warszawskiej w 1919).