Kodeks Waszyngtoński – Codex Washingtonianus (inni piszą Washingtonensis), o numerze W (032), znany też jako Ewangelie Freera – rękopis Nowego Testamentu, pisany majuskułą na pergaminie w języku greckim. Kodeks słynie z tzw. Logionu Freera w Mk 16,14, dodatku nie występującego w żadnym innym zachowanym rękopisie. Tekst rękopisu jest eklektyczny, w różnych swoich partiach reprezentuje wszystkie główne tradycje tekstualne.
Rękopis zakupiony został przez amerykańskiego przemysłowca w 1906 roku, od 1923 roku przechowywany jest w Waszyngtonie (stąd nazwa kodeksu).
Opis Zawiera cztery Ewangelie, w tzw. zachodniej kolejności według Mateusza, Jana, Łukasza, Marka; brakuje Mk 15,13-38; J 14,26 – 16,7. Stanowi go 187 kart pergaminowych (21 na 14 cm), sporządzonych ze skóry owczej, albo – w niektórych partiach – koziej. Karty kodeksu rozporządzone zostały w 26 foliałach (w quarto i octavo)Léon Vaganay, Christian-Bernard Amphoux, Jenny Heimerdinger, An introduction to New Testament textual criticism (1991), s. 17.. Grubość pergaminu jest rozmaita, od 0,05 mm do 0,20 mmHenry A. Sanders, The New Testament Manuscripts in the Freer Collection, The Macmillan Company, London 1918, s. 6.. Niektóre z kart kodeksu są palimpsestem.