Kurt i Barbara Alandowie określili jego tekst jako nieregularny i dali mu następujący profil tekstualny 1181, 701/2, 542, 88s. Profil ten oznacza, że tekst kodeksu 118 razy wspiera tekst bizantyjski przeciwko "oryginalnemu", 70 razy jest zgodny z tekstem bizantyjskim i "oryginalnym" jednocześnie, 54 razy wspiera tekst "oryginalny" przeciwko bizantyjskiemu, ponadto posiada 88 sobie właściwych wariantów tekstowych (Sonderlesarten). W oparciu o ten profil zaklasyfikowali go do III kategorii. Jednak profil Alandów nie uwzględnia eklektycznego charakteru kodeksu, gdyby był robiony z osobna dla partii reprezentującej tekst aleksandryjski i z osobna dla partii reprezentującej tekst bizantyjski, pierwsza zaklasyfikowana by została do kategorii II, druga do kategorii V R. Waltz, Kodeks Waszyngtoński at the Encyclopedia of Textual Criticism.
Frederik Wisse zbadał dokładnie trzy rozdziały kodeksu w Ewangelii według Łukasza według tzw. Claremont Profile Method (metoda wielokrotnych wariantów). Wedle tej metody kodeks przekazuje tekst aleksandryjski w Łk 1 oraz standardowy tekst bizantyjski według rodziny Kx w Łk 10 i W Łk 20.