Kształty liter wyraźnie wskazują na Egipt jako miejsce powstania kodeksu. Litery mają wydłużone poziome kreski, Β oraz Δ mają wydłużoną podstawę, θ oraz Ε – wydłużoną środkową kreskę, Π – wydłużoną górną kreskę. Ramiona litery Ψ są poziome i nie zaginają ku górze. Wszystkie te cechy wskazują na Egipt. Charakter pisma przypomina zwłaszcza Codex Panopolitanus (Papyrus Cairensis 10759), fragment Księgi Henocha, znaleziony w roku 1886, w klasztorze Senuto, koło Achmim w EgipcieHenry A. Sanders, The New Testament Manuscripts in the Freer Collection, The Macmillan Company, London 1918, s. 3..
Na ostatniej stronie kodeksu, poniżej kolofonu Ewangelii według Marka znajduje się subscriptio – patrz ilustracja – pisane semi-kursywą, przez jednego z właścicieli kodeksu: "Święty Chryste, bądź z twoim sługą Tymoteuszem i ze wszystkimi, którzy są jego". Podobne noty spotykane są w innych rękopisach (np. minuskuł 579 Gregory-Aland). Tymoteusz, właściciel kodeksu, był prawdopodobnie opatem klasztoru. Wydawca kodeksu datował tę notę na V wiekHenry A. Sanders, The New Testament Manuscripts in the Freer Collection, The Macmillan Company, London 1918, s. 2..