Historia Partii Liberalnej Przeprowadzone w 1879 pierwsze wybory do parlamentu Rumelii Wschodniej, nazywanego Zgromadzeniem Dzielnicowym (bułg. Областно събрание), przyniosły Bułgarom zdecydowane zwycięstwo – 31 mandatów wobec 5 mandatów mniejszości turecko-greckiej. Wkrótce po wyborach politycy bułgarscy opowiadający się za zjednoczeniem Rumelii z Księstwem Bułgarii podzielili się na dwa stronnictwa: umiarkowane o charakterze prorosyjskim, które utworzyło Partię Narodową oraz skrajne, przeciwstawiające się wpływom rosyjskim i dążące do zjednoczenia na drodze walki zbrojnej, które sformowało Partię Liberalną. Ważną rolę w budowie tej ostatniej odegrali Petko Karawełow i Petko Sławejkow, przybyli do Płowdiwu z Księstwa Bułgarii na początku lat 80. XIX wieku. W Zgromadzeniu Dzielnicowym pierwszej kadencji oba stronnictwa miały w przybliżeniu tę samą liczbę zwolenników.