Jednym z prawdopodobnych miejsc jego powstania może być Egipt.
Zachodzi też szereg podobieństw do Kodeksu Sangalleńskiego Δ (037). Oba prawdopodobnie powstały w klasztorze Św. Gallena w północnej Szwajcarii i oba wyszły spod ręki iroszkockich mnichów. Niektórzy badacze byli zdania, że tworzył niegdyś jedną całość z zawierającym Ewangelie kodeksem Sangalleńskim. Łączy je ten sam charakter pisma, ten sam format pergaminu, interlinearny tekst, ten sam czas i miejsce pochodzenia. Różni je natomiast reprezentowanie innych tradycji tekstualnych.
Historia kodeksu thumb|Pierwsza strona kodeksu zdigitalizowana przez SLUB w 2008Rękopis powstał w czasach, gdy dokonywało się przejście z pisma majuskułowego na minuskułowe. Wyrazy pisane są oddzielnie. Tekst grecki pisany jest uncjałą, a łaciński minuskułą, grecka uncjała jest niewielka, a niektóre litery mają już pewne cechy minuskuły. Łacińska minuskuła ma charakter anglo-saksoński, z epoki karolińskiej. Pierwszym, który odatował rękopis na wiek IX był Ludolf Küster. Rękopis datowany jest obecnie przez INTF na wiek IX. Miejsce powstania rękopisu nie jest pewne. Na ogół przyjmuje się, że sporządzony został przez iroszkockiego mnicha w klasztorze Św. Gallena w Szwajcarii.