Codex Koridethi (albo Codex Coridethianus), oznaczany symbolami Θ (038) (Gregory-Aland) ε 050 (Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany uncjałą na pergaminie, w języku greckim. Paleograficznie datowany jest na IX wiek (lub VIII). Tekst kodeksu jest niejednolity, stanowi rezultat kilku tradycji tekstualnych. Skryba nie znał języka greckiego. Rękopis jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Przechowuje się go w Tbilisi. Ewangelia Marka reprezentuje inną tradycję tekstualną niż pozostałe Ewangelie. Rękopis znany jest z tego, że Barabaszowi nadaje imię Jezus.
Nazwa kodeksu pochodzi od wsi Koridethi położonej na prawym brzegu rzeki Marguli, niedaleko Batumi, gdzie rękopis był przechowywany za panowania Nicefora II Fokasa (963–969).
Opis Rękopis zawiera niemal pełny tekst czterech Ewangelii, z niewielkimi brakami w Ewangelii Mateusza (1,1-9; 1,21 – 4,4; 4,17 – 5,4).
Zachowało się 249 kart kodeksu, mają one rozmiar 28 x 23 cm. Tekst pisany w 2 kolumnach na stronę, 25 linijek na stronę. Litery uzyskują niespotykane w innych dokumentach kształty. Litery kappa, lambda, my oraz chi przypominają cyrylicę.