Wariant ten pochodzi z Jan 19,34, występuje w rękopisach א, B, L, U, Γ, 1010, 1293, syrpal, ethmss.
Obie te interpolacje obecne są również w Kodeksie Synajskim. Geneza pierwszej interpolacji nie została wyjaśniona, część rękopisów ją zawierających przekazuje tekst cezarejski. Interpolacja z Mt 27,49 jest charakterystyczna dla rękopisów aleksandryjskich, nie występuje jednak w późnych aleksandryjskich rękopisach.
Niektóre warianty W Mateuszu 11,2 przekazuje wariant tak jak rękopisy א, B, D, P, W, Z, Δ, Θ, 0233, f13, 33, ale korektor C³ zmienił na – jak w kodeksach L, f1, Byz.
W Mateuszu 22,10 przekazuje unikatowy wariant zamiast (B1, D, W, Θ, 085, 0161, f1, f13 i rękopisy tekstu bizantyjskiego) albo (kodeksy tekstu aleksandryjskiego).
W Marku 10,35 przekazuje wariant (dwaj synowie Zebedeusza) zamiast (synowie Zebedeusza), wariant ten posiadają także Kodeks Watykański oraz koptyjskie rękopisy.
W Dziejach 14,19 przekazuje zamiast .
W Dziejach 20,28 przekazuje wariant (Pana), ale korektor dodał (i Boga) i uzyskał w ten sposób wariant występujący w większości rękopisówWięcej na temat wariantów tekstowych Dz 20,28 w Warianty tekstowe Dziejów Apostolskich..
W Rzymian 16,15 przekazuje rzadki wariant , Νηρεα zamiast Ιουλιαν, Νηρεα;