Pedro de La Romana, właśc. Pedro Caro y Sureda, 3. markiz de La Romana (ur. 2 października 1761 w Palmie, zm. 23 stycznia 1811 w Cartaxo) – hiszpański generał, wyróżniającym się dowódca w czasie hiszpańskiej wojny niepodległościowej.
Młodość Urodzony w Palma de Mallorca w rodzinie miejscowej szlachty La Romana zdobywał wykształcenie we Francji, by po śmierci ojca otrzymać stopień oficerski w Królewskiej Marynarce Wojennej z polecenia króla Karola III. Studiował na uniwersytecie w Salamance oraz w Seminario de Nobles in Madrycie.
Jak wielu hiszpańskich oficerów tamtych czasów, młody La Romana służył podczas amerykańskiej wojnie rewolucyjnej. W roku 1783, brał udział w oblężeniu Fortu St. Philip i odbieraniu Minorki z rąk Brytyjczyków. W ostatnich miesiącach tej wojny został wyznaczony na dowódcę blokady Gibraltaru.
Po wojnie La Romana odszedł z armii i zaczął podróżować po Europie. Wszystko wskazuje na to, że podróż nie była całkiem prywatna i wiązała się z jakąś dyplomatyczną lub szpiegowską misjąLongford, s. 184., gdzie przydatna stawała się jego znajomość języków obcych.