Minneapolis Party Tape, nagranej w maju 1961 przez Tony’ego Glovera w domu Bonnie Beecher w Minneapolis w stanie Minnesota. 20 listopada 1961 – pierwsza sesja do albumu w Columbia Studio A w Nowym Jorku; Dylan nagrał niedokończoną wersję piosenki. W czasie drugiej sesji w Columbia Studio A 22 listopada 1961 do swojego pierwszego albumu, Dylan dokonał co najmniej czterech nagrań tego tradycyjnego lamentu. Drugie z nich zostało przez Johna Hammonda wybrane na album. Po raz trzeci nagrał tę piosenkę podczas jazdy na Boże Narodzenie do domu w Hibbing, gdy zatrzymał się 22 grudnia 1961 ponownie w domu Bonnie Beecher, gdzie nagrał go Tony Glover. Te nagrania stały się podstawą dla pierwszego bootlegu w historii Great White Wonder. Tego samego dnia został także nagrany przez Dave’a Whittakera w jego domu w Minneapolis. Te nagrania znane są jako Minnesota Hotel Tape. Marzec 1963 – nagrania w studiu radia WNBC w Nowym Jorku wykonane dla „Oscar Brand Show”.
W 1988 r. Dylan wprowadził ponownie piosenkę do swojego koncertowego repertuaru, wykonując ją w akustycznym secie występu, jeszcze nawet w 1990 r.
W kwietniu 2002, w momencie eskalacji konfliktu izraelsko-palestyńskiego, Dylan ponownie wprowadził utwór do repertuaru w czasie swojego europejskiego tournée.