Kazimierz Mięsowicz (ur. 8 marca 1892 w Korczynie, zm. 13 października 1980) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, nadkomisarz Policji Państwowej.
Życiorys Był najmłodszym synem Michała i Katarzyny z Wiluszów. Ojciec Michał – samouk, zorganizował pracę tkaczy chałupników w Korczynie i okolicy i założył skład wysyłkowy wyrobów tkackich. Był wieloletnim burmistrzem miasteczka oraz działaczem ruchu ludowego w tym rejonie Podkarpacia.
Kazimierz Mięsowicz po ukończeniu szkoły powszechnej w Korczynie pobierał naukę w gimnazjum w Jaśle od 1903 r. do 1907 r., a następnie w Jarosławiu, gdzie w 1911 r. zdał maturę. Po czym podjął w Krakowie wyższe studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz handlowe w Wiedniu.
Z chwilą wybuchu I wojny światowej powołany został do cesarskiej i królewskiej armii. Po przeszkoleniu na oficera artylerii brał udział w walkach na froncie austriacko-rosyjskim. W 1916 r. w czasie ofensywy Brusiłowa dostał się do niewoli rosyjskiej, skąd wrócił w listopadzie roku 1918 – w ramach wymiany jeńców.