thumb|Grób szermierza Leszka Lubicz-Nycza i pedagoga Bronisława Lubicz-Nycza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Leszek Władysław Lubicz-Nycz (ur. 20 sierpnia 1899 w Brzesku, zm. 22 września 1939 w Burakowie albo w ŁomiankachA. K. Kunert, Z. Walkowski, Kronika kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2005, , s. 99.) – major artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, szermierz, brązowy medalista olimpijski i dwukrotny brązowy medalista mistrzostw świata.
Życiorys Urodził się 20 sierpnia 1899 w Brzesku, w rodzinie lekarza Henryka (zm. 1920) i Konstancji z Junosza-Borkowskich. Jego młodszy brat Bronisław (1906–1981) walczył w powstaniu warszawskim. Początkowo uczęszczał do gimnazjum w Bochni, następnie do c. k. Gimnazjum I Wyższego w Nowym Sączu, a później do c. k. Gimnazjum II w tym samym mieście.
W czasie I wojny światowej ochotniczo służył w Legionach Polskich, w 6 pułku piechoty, a od 24 listopada 1916 do 29 września 1917 – w 1 pułku artylerii. W 1917 jako „prywatysta” ukończył naukę w klasie ósmej i zdał egzamin dojrzałości w c. k. Gimnazjum II w Nowym Sączu.